Bu el örgüsü kazağın kökenine gelince, gerçekten de çok eski zamanlara dayanıyor. En eski el örgüsü kazakların, eski göçebe kabilelerin çobanlarının ellerinden çıktığı düşünülüyor. Eski zamanlarda insanların ilk giysileri hayvan derilerinden ve kazaklardan oluşuyordu.
Birkaç yaprakla başlayıp, yavaş yavaş gelişerek tekstil ürünleri ortaya çıktı. Çin'de tekstil hammaddeleri ipek ve kenevirdir. Soyluların ipek, kadınların ise kenevir giydiği söylenebilir; Orta Asya'nın göçebe bölgelerinde tekstil hammaddeleri ağırlıklı olarak yündür. Bir diğer önemli tekstil hammaddesi olan pamuk ise Orta ve Güney Amerika kökenlidir.
İpek, keten veya yün kumaşlar olsun, hepsi çözgü ve atkı ile dokunur. El örgüsü kazaklar ve dokuma tamamen farklı iki zanaattır. El örgüsü kazaklar ve ipek ve diğer giysilerle karşılaştırıldığında, el örgüsü kazaklar büyük bir esnekliğe sahiptir. İpek ve diğer giysiler, ham maddeden hazır giysiye kadar üç işlem gerektirir: iplik eğirme, dokuma ve dikiş; el örgüsü kazaklar ise iki işlem gerektirir: iplik eğirme ve dokuma. Dokuma yaparken, yünün yanı sıra sadece birkaç ince bambu iğneye ihtiyaç duyulur. Dokuma ürünler seri üretime daha uygunken, el örgüsü kazaklar bireysel emek için daha uygundur.
Her bahar mevsiminde, her türden hayvan tüy dökme dönemine girer; kışın kısa yünlerini atıp, sıcak yaz aylarına uygun uzun tüylerle değiştirirler. Çobanlar dökülen yünleri toplar, yıkar ve kuruturlardı. Otlarken, çoban taşın üzerine oturur ve koyunların ot yemesini izlerken yünü ince şeritler halinde bükerdi. Bu ince şeritler battaniye ve keçe dokumak için kullanılabilir, daha sonra inceltilerek yünlü kumaşlar dokunabilirdi. Bir gün, kuzey rüzgarı güçlenmiş ve hava soğumaya başlamıştı. Belki de bir köle olan bir çobanın, soğuktan korunmak için keçe giysisi yoktu. Birkaç dal buldu ve elindeki yünü parçalara ayırarak vücuduna sarabileceği, soğuktan koruyabileceği bir şey yapmaya çalıştı. Sonunda işin püf noktasını buldu ve daha sonra kazağını giydi.
Yayın tarihi: 19 Temmuz 2022
