ဒီလက်ဖြင့်ယက်လုပ်ထားတဲ့ ဆွယ်တာအင်္ကျီရဲ့ မူလအစအကြောင်းပြောရရင် တကယ်ကို ကြာမြင့်ခဲ့ပါပြီ။ အစောဆုံး လက်ဖြင့်ယက်လုပ်ထားတဲ့ ဆွယ်တာအင်္ကျီဟာ ရှေးခေတ် လှည့်လည်သွားလာနေထိုင်တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ သိုးထိန်းတွေရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်ရမယ်။ ရှေးခေတ်တုန်းက လူတွေရဲ့ ပထမဆုံးအဝတ်အစားတွေက တိရစ္ဆာန်အရေခွံနဲ့ ဆွယ်တာအင်္ကျီတွေပါ။
အရွက်အနည်းငယ်ပေါ်လာပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းဖွံ့ဖြိုးလာပြီး အထည်အလိပ်များပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ တရုတ်နိုင်ငံတွင် အထည်အလိပ်၏ကုန်ကြမ်းများမှာ ပိုးနှင့်လျှော်ဖြစ်သည်။ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များသည် ပိုးထည်ဝတ်ဆင်ကြပြီး ပြည့်တန်ဆာများက လျှော်များကိုဝတ်ဆင်ကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အလယ်အာရှ၏ လှည့်လည်သွားလာနေထိုင်သောဒေသများတွင် အထည်အလိပ်၏ကုန်ကြမ်းများမှာ သိုးမွှေးဖြစ်ပြီး အဓိကအားဖြင့် သိုးမွှေးဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်အရေးကြီးသော အထည်အလိပ်ကုန်ကြမ်းတစ်ခုဖြစ်သည့် ချည်သည် အလယ်နှင့်တောင်အမေရိကမှ မူလအစပြုခဲ့သည်။
ပိုး၊ ပိတ်ချော သို့မဟုတ် သိုးမွှေးအထည်များဖြစ်စေ ၎င်းတို့အားလုံးကို ချည်မျှင်နှင့် ရက်လုပ်ထားသည်။ လက်ဖြင့်ရက်လုပ်သော ဆွယ်တာအင်္ကျီများနှင့် ရက်ကန်းရက်ခြင်းသည် လုံးဝကွဲပြားသော လက်မှုပညာနှစ်မျိုးဖြစ်သည်။ လက်ဖြင့်ရက်လုပ်သော ဆွယ်တာအင်္ကျီများ၊ ပိုးနှင့် အခြားအဝတ်အစားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့တွင် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်မှု အလွန်ရှိသည်။ ပိုးနှင့် အခြားအဝတ်အစားများသည် ကုန်ကြမ်းမှ အသင့်ချုပ်အဝတ်အစားများအထိ လုပ်ငန်းစဉ်သုံးမျိုး လိုအပ်သည်- ချည်ငင်ခြင်း၊ ရက်လုပ်ခြင်းနှင့် အပ်ချုပ်ခြင်း။ လက်ဖြင့်ရက်လုပ်သော ဆွယ်တာအင်္ကျီများသည် လုပ်ငန်းစဉ်နှစ်ခု လိုအပ်သည်- ချည်ငင်ခြင်းနှင့် ရက်ကန်းရက်ခြင်း။ သိုးမွှေးအပြင် ရက်လုပ်သည့်အခါ ဝါးပါးအနည်းငယ်သာ လိုအပ်ပါသည်။ ရက်ကန်းထုတ်ကုန်များသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက်ထုတ်လုပ်မှုအတွက် ပိုမိုသင့်လျော်ပါက ရက်လုပ်ခြင်းသည် တစ်ဦးချင်းလုပ်အားအတွက် ပိုမိုသင့်လျော်ပါသည်။
နွေဦးရာသီတိုင်းမှာ တိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုးဟာ သူတို့ရဲ့အမွေးတွေကို ကျွတ်ကြပြီး ဆောင်းရာသီမှာ သိုးမွှေးတိုတွေကို ချွတ်ပြီး ပူပြင်းတဲ့နွေရာသီနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်တဲ့ အမွေးရှည်တွေနဲ့ အစားထိုးကြပါတယ်။ သိုးထိန်းတွေဟာ သိုးမွှေးကို စုဆောင်းပြီး ဆေးကြောပြီး အခြောက်ခံကြပါတယ်။ ကျက်စားနေချိန်မှာ သိုးထိန်းဟာ ကျောက်တုံးပေါ်မှာထိုင်ပြီး သိုးမွှေးကို ပါးပါးလှီးပြီး မြက်စားနေတာကို ကြည့်နေပါတယ်။ ဒီပါးပါးလှီးတွေကို စောင်တွေ၊ အထည်ရက်ဖို့နဲ့ ရက်လုပ်ဖို့အတွက် အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ ပြီးရင် သိုးမွှေးရက်လုပ်နိုင်ပါတယ်။ တစ်နေ့မှာ မြောက်လေက ပိုပြင်းထန်လာပြီး ရာသီဥတုကလည်း အေးလာပါတယ်။ ကျွန်တစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်တဲ့ သိုးထိန်းတစ်ယောက်မှာ အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်ဖို့ အထည်အလိပ်တွေ မရှိပါဘူး။ သူဟာ သစ်ကိုင်းအနည်းငယ်ကို ရှာတွေ့ပြီး လက်ထဲမှာ သိုးမွှေးကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ချည်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပတ်လို့ရတဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး လျှောက်သွားရင်း နောက်ဆုံးတော့ နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားတာကြောင့် နောက်မှ အင်္ကျီတစ်ထည် ရခဲ့ပါတယ်။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၉ ရက်
