Nie ma śladu, kto stworzył pierwszy sweter w historii. Początkowo głównym odbiorcą swetra byli przedstawiciele określonych zawodów, a jego ciepło i wodoodporność czyniły go praktycznym okryciem dla rybaków i marynarzy, ale od lat 20. XX wieku sweter stał się ściśle kojarzony z modą.
W latach dwudziestych XX wieku niektóre dyscypliny sportowe zaczęły pojawiać się w brytyjskiej wyższej klasie społecznej, a cieńsze swetry z dzianiny cieszyły się popularnością wśród arystokracji, ponieważ pomagały sportowcom utrzymać temperaturę ciała na zewnątrz, a jednocześnie były wystarczająco miękkie i wygodne, aby zapewniać swobodę ruchów. Jednak nie wszystkie fasony swetrów cieszyły się wśród nich aprobatą.
Sweter Fair Isle, pochodzący z wyspy Fair Isle w północnej Szkocji, ma silny, wiejski charakter, a jego wzór i styl nie nawiązują do takich słów jak arystokracja, sport czy moda. W 1924 roku fotograf uchwycił na zdjęciu Edwarda VIII w swetrze Fair Isle na wakacjach, dzięki czemu ten wzorzysty sweter stał się hitem i zajął czołowe miejsca w świecie mody. Sweter Fair Isle nadal króluje na wybiegach.
Prawdziwy sweter w kręgach mody, ale także zasługa francuskiej projektantki Sonii Rykiel, znanej jako „królowa robótek na drutach” (Sonia Rykiel). W latach 70. Sonia, będąc w ciąży, musiała sama szyć swetry, ponieważ nie mogła znaleźć odpowiednich topów w centrum handlowym. Tak więc sweter, który nie ograniczał kobiecej sylwetki, narodził się w epoce, w której kobiece krągłości były podkreślane w projektowaniu. W przeciwieństwie do wyrafinowanej, wysokiej mody tamtych czasów, sweter Sonii charakteryzował się swobodnym, ręcznie robionym, domowym robótką, a w latach 80. nosiła go księżna Diana, kolejna „fashionistka” w brytyjskiej rodzinie królewskiej, co zapoczątkowało trend noszenia swetrów przez kobiety.
Czas publikacji: 13-01-2023
